İnsanlık tarihi, bir cinayetle ve dinmeyen bir yasla başladı. Hz. Adem’in kalbinde iki derin yarık vardı: Biri toprağa düşen Habil, diğeri ise karanlığa sürgün edilen Kabil. İyilik katledilmiş, kötülük ise yeryüzüne ilk tohumlarını saçmıştı. İşte tam bu ümitsizlik ikliminde, ilahi bir teselli olarak doğdu Şit (a.s.). Adı "Hibetullah" idi; yani Allah’ın bizzat hediyesi.

Ancak bu doğum, sadece bir çocuk sesi değil, kirlenmiş dünyaya karşı yükselen bir "safiyet manifestosu"ydu.

İki Kavim, İki Dünya: Dağlar ve Vadiler

Hz. Şit’in dönemi, bugün modern insanın en büyük imtihanı olan "kiminle saf tuttuğun" sorusunun ilk cevabıydı. Hz. Adem’in vasiyeti netti: Kabiloğulları’ndan uzak durun!

Şitoğulları dağların yüksek, temiz ve berrak zirvelerini mesken tuttular; ruhlarını manevi saflıkla doyurdular. Aşağıda, vadilerde ise Kabiloğulları vardı. Onlar, ahlaki çöküşün, nefsin ve ilahi düzene başkaldırının ilk temsilcileriydi. Dağ ile vadi arasındaki o uçurum, bugün hâlâ hak ile batılın arasındaki aşılmaz çizgidir. Şit (a.s.), manevi saflığı korumanın ancak "kötülükten fiziksel ve ruhsal bir kopuşla" mümkün olduğunu tüm insanlığa öğretti.

Kılıcın İlk Parıltısı: Uzlaşma Değil, Kararlılık

Hz. Şit sadece tarımı ve hayvancılığı geliştiren bir önder değildi; o, hakkı korumak için gerekirse bedel ödenmesi gerektiğini gösteren ilk savaşçıydı. Kabiloğulları’nın azgınlığına ve ilahi davete karşı takındıkları kayıtsızlığa karşı, dünya tarihinde ilk kez kılıç kuşandı. Bu kılıç, bir saldırı aracı değil; adaletin, namusun ve imanın müdafaa hattıydı. Şit a.s. bize şunu haykırıyordu: İyilik, sadece köşesine çekilip dua etmek değildir; iyilik, kötülüğün karşısında dimdik durmak ve gerekirse çelikle set çekmektir!

Soyumuzun Direği, Ruhumuzun İlacı

Hz. Adem’den sonra insanlık soyu, Kabil’in kanlı ellerinden değil, Şit’in nurlu alnından devam etti. O, insanlığın "soy direği" oldu. Bugün bizler, eğer içimizde bir nebze olsun adalete ve hakikate dair bir sızı taşıyorsak, bu Hz. Şit’in o yüksek dağlarda koruduğu safiyetin mirasıdır.

Bugüne Ders: Bugün dünya, Kabiloğulları’nın vadisinden daha karanlık bir çukurda. Modern insan, dağların o temiz havasını terk edip vadinin yozlaşmış eğlencelerine ve ahlaki erozyonuna teslim olmuş durumda. Hz. Şit’in hayatı bizlere sert bir uyarıdır:

• Kötülükle arana mesafe koymazsan, o kötülüğün içinde boğulursun.

• Mirasın sadece mal mülk değil, babandan aldığın ilim ve ahlaktır.

• Ve unutma; hak ile batılın savaşında kılıcı ilk kuşananlar, barışı ancak o kılıcın adaletiyle tesis edebilenlerdir.

İnsanlık, Hz. Şit’in o tertemiz alnındaki nura her zamankinden daha fazla muhtaçtır. Ya dağların zirvesindeki o saflığa talip olacağız ya da vadinin karanlığında tarihe gömüleceğiz. Seçim, ilk günden beri aynı.