Tek kişilik mahzen

Narsisizm hastalığına yakalanmış kişi, kendini zirveyi hak etmiş biri olarak görse de, bu duygunun altında paradoksal olarak yalnızlık güvensizlik ve değersizlik duygusu yatmaktadır.

Narsisizm hastalığına yakalanmış kişi, kendini zirveyi hak etmiş biri olarak görse de, bu duygunun altında paradoksal olarak yalnızlık güvensizlik ve değersizlik duygusu yatmaktadır. Biricikliğine inanan ve yalnızlığa hapsolan bu kimseler aslında değersizlik duygularını, kendilerini şişirerek örtme gayreti içinde olurlar. Narsist eğilim taşıyan kişinin en geçerli besini övgüdür. Ona göre bütün insanlar kendisinin bu ihtiyacını karşılamak için vardır. Rekabeti sevdiği için sürekli yarış halindedir ve maratonu hep önde götürmelidir. Onları eleştirdiğinizde birden karşınızda yer alırlar, zira eleştiriye karşı son derece duyarlıdırlar...Çünkü kendilerini bulunmaz Hint kumaşı olarak görürler.

İnsanı ayrıcalıklı kılan özellilerinden biri de Empati kurabilmesidir. Allahın bizlere bahşettiği bu duygu sayesinde insanların halini anlar, sıkıntılarına ortak olur ve bencillikten kurtuluruz. Narsist kişi ise, empati yeteneğini toprağa gömmüş ve bunu bir ahmaklık olarak görmeye başlamıştır. Onlar insanların halini anlamaktan uzaktırlar. Çünkü tek kişilik bir mahzende yaşarlar. Acıma duygusunu kaybeden, insanları ezmekten, küçük düşürmekten keyif alan bu kimseler, dışarıya yüksekteyim, seni küçümsüyorum mesajı verseler de kendi içlerinde yoğun bir yalnızlık yaşarlar.

Seküler kültür, kişinin bireyselliğini ve dünyevi başarısını önceler. Narsist kişi için bu büyük bir avantajdır. Peşinde koştukları para ve başarı onların kibrini daha da arttırır. Farklı olduklarına ve insanların kendilerini anlayacak yetenekten mahrum kaldığına inanırlar. Bir tür paranoya ile yaşarlar fakat farkında değildirler.

Belki de bulundukları konumda iyi olmayı başarmıştırlar. Ancak iş hayatındaki başarı tek başına yeterli midir? Elbette yeterli değildir ancak bu kişiler sığ ve mesnetsiz kalelere tırmandıklarından üzerine çıktıkları zirvenin kağıttan olduğunu anlayamazlar. Lüks ve şaşalı bir hayat sürmek, iyi yerlere gelmek ve önemli kişilerle görüşmek isterler. Çünkü tek kişilik dünyalarında yalnızdırlar.Sürekli alan taraf olmak bu insanların istidatlarını iyice köreltmiştir. Alan insan cimrileşir yoksullaşır ve bencilleşir. Almak kadar vermek te gereklidir.

Çevrenizde narsist özellikler taşıyan kimseler vardır, olacaktır da...Zira sekülerizm, diğerkamlığı, fekadarlığı ve adaletli olmayı bir ahmaklık olarak görüyor ve bu kavramları acımasızca katlediyor.