Türkçe
English
العربية
Español
Tony Karon bugunku yazisinda Libya'daki son durumu degerlendiriyor:Libya'da kaosa dogruObama yonetimi yetkilileri, Libya operasyonunu ABD?nin ?yeni mudahale? modeli olarak selamladi ve bu mudahale sadece hava gucuyle sinirli kalsa da savasin Albay Muammer Kaddafi?yi devirerek olduren milislerin lehine sonuclanmasini garantiledi. NATO?nun Libya?daki rolu gecen pazartesi sona ermis olsa da, sorunun cozumunun henuz cok uzakta olduguna dair pek cok isaret mevcut.
Gercekte ise, hem eski rejime bagli unsurlarin, hem de yeni yonetimden dislanan ve yonetimde daha fazla soz sahibi olmak ve guc kazanmak icin mucadele eden farkli milis gruplarinin sebep olabilecegi bir cifte isyanin tehdidi altindaki Libya?yi bir basari oykusu olarak kabul etmek icin henuz cok erken. Kaddafi?yi devirmek icin yurutulen sekiz aylik siddetli savas, istikrarli ve demokratik bir Libya kurulmasi surecinin en kolay asamasi olacakmis gibi gorunuyor.
Bir baska isyanin cikip cikmayacagi ise buyuk olcude isyan liderliginin tutumuna bagli. Libya?da eski rejimin cephaneliklerinden temin edilmis tonla silah, Kaddafi?ye sonuna kadar sadik ve savasmaya hazir, yuzlerce veya binlerce adam ve isyancilara katilmaktansa rejimi desteklemeyi tercih etmis cesitli toplumsal kesimler mevcut. Bu toplumsal kesimleri kiskirtmanin, yeni bir isyana yol acacagi kesin. Asi milisler ise eski rejimi destekleyenlerden intikamlarini, bu kesimlerin mallarini yagmalayarak, tecavuz ederek ve oldurerek, acimasizca aliyorlar. Bu konuda cok sayida delil mevcut. Bu toplumsal kesimleri demokrasiye dahil ederek kazanmaya yonelik bir cabanin gosterilmedigi bu donum noktasinda, soz konusu toplumsal kesimler yeni bir isyanin potansiyel kaynagini olusturuyorlar.
***
Ulusal Gecis Konseyi intikam saldirilarini onlemek ve sivillerin temel guvenligini saglamak zorunda. Ancak bunu yapmasi kolay degil; zira Ulusal Gecis Konseyi?nin bir ordusu yok. Bunun yerine uc yuzden fazla otonom, yerel olarak organize olmus, her biri kendi komutanina bagli, birbirleriyle gevsek bir koordinasyon icerisinde olsalar da kendilerini tam olarak UGK?nin politik otoritesi altinda gormeyen, ancak isyan bayragi altinda birlesmis milisleri var.
Asi milisler, ulusal bir ordu kuruldugu zaman silahlarini teslim ederek kendilerini lagvetmeyi vaat etseler de bunun icin pek de acele ediyormus gibi gorunmuyorlar. Bu gruplar, iktidardan pay almalarini saglayacak tek vasitanin silahlari oldugunun farkindalar ve halkin destegini alip almadigi henuz belirsiz olan bir siyasi otoriteye teslim olmak niyetinde degiller.
Sonuc olarak, basta Trablus olmak uzere bircok sehirdeki halk kendilerini, guclerini ellerindeki silahlardan alan ve herhangi bir siyasi otoriteye bagli olmayan, rastgele keyf
